Agnieszka Wójcik

Masło, oliwa, olej rzepakowy czy kokosowy? Jak wybierać tłuszcze na co dzień

Masło nie jest „złym” ani zakazanym produktem. Jest jednak mniej korzystnym wyborem jako podstawowy tłuszcz używany codziennie, ponieważ dostarcza znacznie więcej tłuszczów nasyconych niż oliwa i olej rzepakowy. Najważniejsze jest nie samo ograniczenie masła, ale to, czym je zastępujemy.

Co oznacza „masło 82%” albo „90%”?

Ta liczba określa zawartość całego tłuszczu, a nie tłuszczów nasyconych. Zgodnie z przepisami masło musi zawierać od 80 do 90% tłuszczu mlecznego8. W sklepach najczęściej spotkamy masło 82–83%.

Typowe masło 82% ma w 100 g około 50–55 g kwasów tłuszczowych nasyconych9. Resztę stanowią przede wszystkim tłuszcze jednonienasycone, woda i niewielkie ilości składników mleka.

Masło 90% nie jest „zdrowsze” od 82%. Zawiera po prostu więcej tłuszczu, a więc zwykle także więcej:

  • kalorii,
  • tłuszczów nasyconych,
  • cholesterolu pokarmowego.

Nie oznacza to, że niewielka ilość masła jest niebezpieczna. Problemem bywa przede wszystkim regularne używanie dużych ilości masła razem z innymi źródłami tłuszczów nasyconych: tłustymi serami, śmietaną, tłustym mięsem, wędlinami, ciastami i wyrobami cukierniczymi.

Dlaczego tłuszcze nasycone mają znaczenie?

U większości osób większa podaż tłuszczów nasyconych zwiększa stężenie cholesterolu LDL, choć skala tej reakcji bywa różna3. Długotrwale podwyższone LDL sprzyja odkładaniu cholesterolu w ścianach tętnic i rozwojowi miażdżycy5.

Dlatego Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca, aby tłuszcze nasycone dostarczały nie więcej niż 10% energii. Zastępować je należy tłuszczami wielonienasyconymi i jednonienasyconymi z produktów roślinnych albo węglowodanami z pełnoziarnistych produktów zbożowych, warzyw, owoców i nasion roślin strączkowych1.

Kluczowe jest słowo „zastępować”:

  • masło → oliwa lub olej rzepakowy: zazwyczaj korzystniejszy wpływ na LDL;
  • masło → cukier, słodycze lub białe pieczywo: korzyść może być niewielka albo żadna;
  • masło → całkowita rezygnacja z tłuszczu: nie jest konieczna ani praktyczna.

W analizach porównujących różne tłuszcze oleje roślinne obniżały LDL skuteczniej niż masło4.

Porównanie w praktyce

Tłuszcz Tłuszcze nasycone w 10 g Energia w 10 g Charakterystyka Zastosowanie
Olej rzepakowy ok. 0,7 g ok. 88 kcal Bardzo mało tłuszczów nasyconych; dostarcza tłuszczów jednonienasyconych oraz ALA omega-3 Podstawowy olej kuchenny: rafinowany do smażenia, pieczenia i duszenia, tłoczony na zimno do sałatek
Oliwa ok. 1,4 g ok. 88 kcal Dużo kwasu oleinowego; oliwa extra virgin zawiera także polifenole Sałatki, sosy, duszenie, smażenie i pieczenie
Masło (82%) ok. 5–5,5 g ok. 74 kcal Dużo tłuszczów nasyconych; charakterystyczny smak W mniejszej ilości do pieczywa lub potraw dla smaku
Masło klarowane (ghee) ok. 6 g ok. 90 kcal Prawie czysty tłuszcz mleczny; odporne na wysoką temperaturę Okazjonalnie, jak masło
Olej kokosowy ok. 8–9 g ok. 86–90 kcal Jeden z najbardziej nasyconych tłuszczów spożywczych Okazjonalnie do potraw wymagających kokosowego aromatu

Wartości orientacyjne, mogą się nieznacznie różnić między produktami9. 10 g to mniej więcej łyżka oleju.

Wszystkie te tłuszcze są wysokoenergetyczne. Oliwa i olej rzepakowy nie są mniej kaloryczne od masła — w przeliczeniu na gram dostarczają nawet nieco więcej energii, bo masło zawiera około 16% wody. Ich przewaga wynika z profilu kwasów tłuszczowych, a nie z kaloryczności.

Dlaczego olej rzepakowy?

Olej rzepakowy zawiera wyjątkowo mało tłuszczów nasyconych — około 7% wszystkich kwasów tłuszczowych. Dominują w nim tłuszcze jednonienasycone, a ponadto dostarcza:

  • kwasu linolowego (omega-6),
  • kwasu alfa-linolenowego (ALA, omega-3),
  • witaminy E,
  • fitosteroli.

Kiedy zastępuje masło, smalec lub olej kokosowy, zwykle pomaga obniżyć LDL4. Dlatego jest dobrym, neutralnym w smaku tłuszczem do codziennej kuchni.

Rafinowany olej rzepakowy nadaje się do smażenia, pieczenia i duszenia. Tłoczony na zimno najlepiej wykorzystywać do sałatek, past i krótkiego podgrzewania. Przechowuj go w lodówce i zużyj w miarę szybko, bo dzięki zawartości ALA łatwo jełczeje. Nie ma uzasadnienia, aby zdrowa osoba unikała oleju rzepakowego tylko dlatego, że należy do olejów z nasion.

Dlaczego oliwa?

W oliwie dominuje kwas oleinowy, czyli tłuszcz jednonienasycony. Zastąpienie nią części masła może obniżać LDL bez konieczności zmniejszania całkowitej ilości tłuszczu w diecie3.

Oliwa extra virgin dostarcza również związków fenolowych. Jej korzyści najlepiej udokumentowano jako element diety śródziemnomorskiej — razem z warzywami, strączkami, rybami, orzechami i niewielką ilością żywności wysokoprzetworzonej7.

Oliwy można używać także na ciepło — do duszenia, krótkiego smażenia, pieczenia, sosów i marynat. Nie trzeba przeznaczać jej wyłącznie do sałatek. Płynne oleje roślinne, w tym oliwa i olej rzepakowy, są zalecane zamiast masła oraz tłuszczów tropikalnych5,6.

Dlaczego olej kokosowy nie jest równoważny oliwie?

Olej kokosowy pochodzi z rośliny, ale roślinne pochodzenie nie oznacza automatycznie korzystnego składu tłuszczu. Około 80–90% jego kwasów tłuszczowych to tłuszcze nasycone.

Zawiera przede wszystkim kwas laurynowy, a także mirystynowy i palmitynowy. Kwas laurynowy może podnosić HDL, co bywa przedstawiane jako zaleta. Jednocześnie jednak podnosi również LDL, a sam wzrost HDL nie równoważy ryzyka wynikającego ze wzrostu LDL.

Metaanaliza badań klinicznych wykazała, że olej kokosowy zwiększał LDL w porównaniu z nietropikalnymi olejami roślinnymi2.

„Ale przecież kokos zawiera MCT”

To częste uproszczenie. Oczyszczony olej MCT, stosowany w określonych wskazaniach medycznych, zawiera głównie kwasy kaprylowy i kaprynowy. Zwykły olej kokosowy zawiera przede wszystkim kwas laurynowy, który organizm metabolizuje inaczej niż typowe MCT10. Dlatego wyników badań nad preparatami MCT nie można automatycznie przenosić na olej kokosowy.

Olej kokosowy:

  • może być używany okazjonalnie dla konkretnego smaku;
  • nie jest trucizną;
  • nie ma jednak przewagi nad oliwą ani olejem rzepakowym w profilaktyce chorób serca i naczyń;
  • nie powinien być głównym tłuszczem codziennej diety, szczególnie przy podwyższonym LDL.

A co z masłem klarowanym?

Masło klarowane (ghee) to prawie czysty tłuszcz. Usunięcie wody i białek mleka poprawia jego odporność na wysoką temperaturę, ale nie zamienia tłuszczów nasyconych w nienasycone. W przeliczeniu na łyżkę dostarcza nawet nieco więcej tłuszczów nasyconych niż zwykłe masło.

Ghee może być wygodniejsze w kuchni, lecz pod względem wpływu na LDL nadal nie jest odpowiednikiem oliwy czy oleju rzepakowego.

Jak to wygląda w praktyce?

Oliwę i olej rzepakowy wybieraj jako podstawowe tłuszcze na co dzień. Masło i olej kokosowy traktuj jako dodatki smakowe — w mniejszej ilości i nie do każdego posiłku.

  • jajecznicę można przygotować na niewielkiej ilości oleju rzepakowego, ale odrobina masła dla smaku też jest w porządku;
  • pieczywa nie trzeba obowiązkowo smarować tłuszczem;
  • do warzyw, sałatek i sosów zwykle lepiej dodać oliwę;
  • do smażenia i pieczenia wygodny jest rafinowany olej rzepakowy;
  • olej kokosowy można zostawić na okazjonalne curry lub deser kokosowy;
  • przy wysokim LDL warto ograniczyć przede wszystkim łączną ilość masła, tłustego nabiału, tłustych mięs i olejów tropikalnych.

Mój sposób na kanapkę bez masła

Zamiast masła smaruję pieczywo cienką warstwą serka twarogowego typu Almette — ze szczypiorkiem, chrzanem albo ziołami, kto co lubi. Na to pomidor, kilka plasterków szynki drobiowej, ogórek, sałata i dużo innych warzyw. Wychodzi duża, sycąca kanapka, w której nie brakuje mi masła.

Taki serek ma zwykle kilka razy mniej tłuszczu i tłuszczów nasyconych niż masło, a do tego sam dodaje smaku. Warto tylko zerkać na etykietę, bo wersje smakowe różnią się zawartością soli. Wędlinę od czasu do czasu możesz zastąpić domowym pieczonym mięsem, jajkiem albo pastą z ciecierzycy.

Hierarchia jest więc prosta: olej rzepakowy i oliwa jako baza, masło dla smaku, olej kokosowy okazjonalnie. To nie podział na produkty „dobre” i „złe”, lecz wybór tłuszczu o korzystniejszym wpływie na LDL.

Bibliografia

  1. World Health Organization. Saturated fatty acid and trans-fatty acid intake for adults and children: WHO guideline. Geneva: WHO; 2023.
  2. Neelakantan N, Seah JYH, van Dam RM. The effect of coconut oil consumption on cardiovascular risk factors: a systematic review and meta-analysis of clinical trials. Circulation. 2020;141(10):803–814.
  3. Mensink RP. Effects of saturated fatty acids on serum lipids and lipoproteins: a systematic review and regression analysis. Geneva: WHO; 2016.
  4. Schwingshackl L, Bogensberger B, Benčič A, Knüppel S, Boeing H, Hoffmann G. Effects of oils and solid fats on blood lipids: a systematic review and network meta-analysis. J Lipid Res. 2018;59(9):1771–1782.
  5. Mach F, Baigent C, Catapano AL, et al. 2019 ESC/EAS Guidelines for the management of dyslipidaemias: lipid modification to reduce cardiovascular risk. Eur Heart J. 2020;41(1):111–188.
  6. Sacks FM, Lichtenstein AH, Wu JHY, et al. Dietary fats and cardiovascular disease: a presidential advisory from the American Heart Association. Circulation. 2017;136(3):e1–e23.
  7. Estruch R, Ros E, Salas-Salvadó J, et al. Primary prevention of cardiovascular disease with a Mediterranean diet supplemented with extra-virgin olive oil or nuts. N Engl J Med. 2018;378(25):e34.
  8. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013, załącznik VII, część VII (tłuszcze do smarowania).
  9. Kunachowicz H, Przygoda B, Nadolna I, Iwanow K. Tabele składu i wartości odżywczej żywności. Warszawa: PZWL; 2017; oraz U.S. Department of Agriculture. FoodData Central.
  10. Eyres L, Eyres MF, Chisholm A, Brown RC. Coconut oil consumption and cardiovascular risk factors in humans. Nutr Rev. 2016;74(4):267–280.